بیاتومگ – با نقد و بررسی فیلم Free Fire (شلیک آزاد) همراه با ما باشید. اعضای ارتش جمهوری خواه ایرلند شامل کریس (کیلیان مورفی) و فرانک (مایکل اسمایلی) برای تهیه ی اسلحه وارد بوستون می شوند. آنها به همراه واسطه خود جاستین (بری لارسون) و همکارانشان برنی (انزو سایلنتی) و استیوو (سم رایلی) در یک انبار متروکه با فردی به نام اُرد (آرمی همر) ملاقات می کنند. ارد نیز فرانک و کریس را با فروشنده ی سلاح های ارتش به نام ورنون (شارلتو کوپلی) آشنا می کند. کریس زمانی که متوجه می شود ورنون تفنگ های اشتباهی را به آنها فروخته است، نا امید می شود، اما بر خلاف تمایلش در صدد مدیریت این اتفاق بر می آید.

تنش بین این دو دسته زمانی بیشتر می شود که استیوو، هم دست ورنون یعنی هری (جک رینور) را شناسایی می کند، فردی که شب گذشته به آنها حمله کرده است. این اتفاقات و تضادها تا جایی پیش می رود که تهدیدی جدی برای عملیات این گروه محسوب می شود. کنترل این شرایط کاملا از دست فرانک و ورنون خارج شده است، تا اینکه در یک شب و در طی اتفاقی دو طرف به همکاری مجدد با یکدیگر و ادامه معامله امیدوار می شوند.

فیلم Free Fire (شلیک آزاد)

کارگردان فیلم Free Fire (شلیک آزاد) بن ویتلی می باشد، این فیلم او که در جشنواره ی SXSW به نمایش در آمده است و شباهت زیادی به فیلم Reservoir Dogs به کارگردانی کوانتین ترنتینو دارد، با ضعف های زیادی مواجه بوده است و بر خلاف وعده های سازنده ی آن، عنوان چندان معتبری از کار در نیامده است. لحظاتی در فیلم وجود دارند که آن را جذاب و امیدوار کننده نشان می دهند، اما متاسفانه این روند در کل فیلم حفظ نشده است و بر خلاف عملکرد خوب بازیگران، داستان بسیار ضعیف، تاثیر بسیار منفی در فیلم شلیک آزاد داشته است.

فیلمنامه ی این کار که توسط ویتلی و امی جامپ نوشته شده است، بزرگترین نقطه ضعف فیلم می باشد و تاثیر منفی آن به حدی زیاد است که حتی ارزش دیدن را نیز از فیلم سلب می کند. مطمئنا وقتی فیلمنامه ی یک کار در سطحی ضعیف باشد، عملکرد بازیگران هر قدر هم که خوب باشد نمی تواند کاملا نجات دهنده ی آن فیلم باشد، اتفاقی که دقیقا برای فیلم شلیک آزاد رخ داده است و نگاه سطحی و روایت نه چندای عمیق آن برای کاراکترهای خود در سرتاسر آن به چشم می خورد.

بری لارسون – فیلم Free Fire (شلیک آزاد)

بخش زیادی از ۹۰ دقیقه ی فیلم به صحنه های مختلف شلیک و تیر اندازی می پردازد و این باعث می شود اکثر این صحنه ها با دوربین های دستی فیلمبرداری شوند. صحنه هایی که ویتلی به سختی از پس ترکیب کردن آنها برآمده است و تکنیک های استفاده شده توسط او باعث شده است تا مخاطب به خوبی نتواند با صحنه های اکشن فیلم ارتباط برقرار کند. ویتلی همچنین در تلاش بوده است تا تصویربرداری جذابی در فیلم خود داشته باشد، اما متاسفانه در کنار ضعف فیلمنامه ی کار، باید تصویر  برداری ضعیف را نیز از دیگر ضعف های آن دانست. در فیلم شلیک آزادِ ویتلی صحنه های اکشنی وجود دارند که دقیقه به دقیقه می توانند جذاب باشد، اما باز هم با تاسف این صحنه ها لحظه به لحظه بی تاثیر و ملال آور می باشند.

بازیگران فیلم تمام تلاش خود را برای بهبود وضعیت آن انجام داده اند و نمی توان خرده ای به آنها گرفت. اگر چه نقش چندان خاطره انگیزی در فیلم وجود ندارد، اما بازی شارلتو کوپلی، کیلیان مورفی و آرمی همر در فیلم جلب توجه می کند. واقعا باید از تلاش بازیگران شلیک آزاد برای جبران ضعف های این فیلم تشکر کرد، در راس آنها نیز می توان عملکرد قابل قبول بازیگر بسیار مستعد و برنده ی جایزه ی اسکار بری لارسون را نام برد. اگرچه او فضای بیشتری برای معرفی شخصیتش در فیلم نیاز داشته است، اما در حد نود دقیقه ی شلیک آزاد به خوبی از پس نقش خود برآمده است.

مایکل اسمایلی و کیلیان مورفی – فیلم Free Fire (شلیک آزاد)

ویتلی می توانست با مقداری توجه بیشتر به فیلمنامه، قسمت عمده ای از ضعف های آن را پوشش دهد و یا حتی بدون در نظر گرفتن داستان می توانست برای جذاب تر شدن بیشتر فیلمش از تصویرسازی های بهتری کمک بگیرد که هیچکدام از این کنترل ها در فیلم او انجام نشده است و شلیک آزاد را به یک عنوان اکشن خشک و بی روح بدل کرده است.

در مورد ضعف های فیلم که توضیحات لازم داده شد، پس به عنوان سخن پایانی می توان گفت که اگر به دنبال تماشای یک فیلم اکشن لذت بخش هستید، یا منتظر یک فیلم جدید باشید و یا اینکه به تماشای یک فیلم اکشن قدیمی تر بپردازید، احتمالا حتی دیدن دوباره ی یک فیلم اکشن عالی بهتر از دیدن و صرف زمان یک ساعت و نیمه برای این فیلم است.

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که نظر می دهید!

اطلاع از
avatar
wpDiscuz