بیاتومگ – جو (مایکل کِین)، ویلی (مورگان فریمن) و اِل (آلن آرکین) سه دوست صمیمی هستند که نزدیک به سه دهه در کارخانه ی فولاد مشغول به کار بوده اند. همانطور که آنها به سالهای پایانی عمر خود نزدیک می شوند، زندگی نیز برای آنها سخت می شود، مخصوصا زمانی که با انتقال کمپانی از آمریکا به ویتنام حقوق بازنشستگی خود را از دست می دهند، البته زمانی که جو خطر از دست دادن خانه ی خود را بخاطر عدم موافقت با وامش احساس می کند، شرایط برای او از همه وخیم تر می شود.

جو یک روز در بانک در حال رسیدگی به شرایط خود می باشد که شاهد یک سرقت مسلحانه از بانک می باشد، سارقان با ماسک هایی بر صورت ظاهر می شوند و با میلیون ها دلار پول سرقتی پا به فرار می گذارند. او تحت تاثیر اتفاق افتاده قرار می گیرد و از دوستان خود ال و ویلی درخواست می کند تا او را در این راه همراهی کنند، آنها نیز به امید اینکه بتوانند زندگی بهتری داشته باشند و از خانواده شان پشتیبانی کنند با این ایده ی او موافقت می کنند.

مورگان فریمن – Going in Style (به سوی یک راه موثر)

فیلم Going in Style (به سوی یک راه موثر) بازسازی ای از یک فیلم کمتر شناخته شده به همین نام محصول سال ۱۹۷۹ می باشد که در آن بازیگرانی چون جرج برنز، آرت کارنی و لی استراسبرگ حضور داشته اند. اگر چه فیلم اصلی بیشتر درامی همراه با عناصر طنز بوده است، اما فیلم نسخه ۲۰۱۷، بار طنز بیشتری دارد و در درجه ی اول بخاطر بازیگران خود مورد تحسین قرار می گیرد. فیلم همچنین بر خلاف بازیگران برجسته ی خود یک عنوان آشفته و نه چندان جالب به نظر می رسد که اکران آن، تاثیر چندانی در حرفه ی سه بازیگر اصلی فیلم ندارد.

کارگردان فیلم زک براف ترکیب بسیاری سر در گمی در فیلم خود داشته است. او از طرفی سعی داشته تا مسائل جالب و سرگرم کننده ای از فیلم Ocean’s Eleven به کارگردانی استیون سودربرگ را در فیلم به سوی یک راه موثر داشته باشد و از طرف دیگر نیز در تلاش برای برقراری جوی درام مانند فیلم Hell or High Water به کارگردانی دیوید مکنزی در فیلم خود بوده است، ترکیبی که تنها تاثیر گذاری منفی در فیلم داشته و از جذابیت و رضایت بخشی آن کاسته است و حتی می توان گفت که حضور او در این فیلم کاملا اشتباه بوده است.

مورگان فریمن، مایکل کین و آلن آرکین - Going in Style (به سوی یک راه موثر)
مورگان فریمن، مایکل کین و آلن آرکین – Going in Style (به سوی یک راه موثر)

همانطور که انتظار می رود خوب های فیلم، بازیگران برجسته و با تجربه ی آن یعنی کین، فریمن و آرکین می باشند که با استعداد و توانایی های خود در سرتاسر فیلم جلب توجه می کنند، سه برنده ی اسکاری که هر کدام عملکرد قابل قبولی در فیلم به سوی یک راه موثر داشته اند و انتخاب بین یکی از آنها به عنوان بهترین، کار بسیار سختی است. از بین این سه نفر کین شخصیتی درام و همراه با خانواده اش دارد، آرکین بیشتر درگیر سرگرم کردن و طنز است و فریمن نیز توازنی بین مسائل درام و طنز در شخصیت خود برقرار کرده است.

متاسفانه به بازیگران مکمل فیلم در حدی که لازم بوده، پرداخته نشده است. فیلمنامه ی کار که توسط تئودور مِلفی نوشته شده، تمام و کمال در اختیار سه بازیگر اصلی فیلم قرار گرفته است و آنها هستند که روند فیلم را پیش می برند. از بین این بازیگران مکمل که قربانی فیلمنامه شده اند نیز باید به چهره هایی چون مت دیلون در نقش مامور اف.بی.آی هِمر، جان اُرتیز در نقش خسوس، آن-مارگارت در نقش آنی و کینان تامپسون اشاره کرد.

مایکل کین، مورگان فریمن و آلن آرکین - Going in Style (به سوی یک راه موثر)
مایکل کین، مورگان فریمن و آلن آرکین – Going in Style (به سوی یک راه موثر)

از دیگر جنبه های ضعیف فیلمنامه می توان به این مسئله اشاره کرد که فیلم داستانی باور پذیر ندارد و شیوه ی کاری که پیرمردان در آن قصد سرقت از یک بانک را دارند، حرکت چندان جالبی نیست و مورد دیگر نیز اینکه برخی لحظات در فیلم هستند که بجای خنده دار و طنز آمیز بودن بیشتر مسخره مانند و بی تاثیر به نظر می رسند که این مسائل روی هم رفته فیلم به سوی یک راه موثر را به یک بازسازی ناموفق و نه چندان به یاد ماندنی بدل کرده است.

در پایان نیز باید گفت که اگرچه ضعف های بسیار فیلم از جذابیت آن کاسته است، اما نمی توان از بازی خوب سه بازیگر با تجربه ی فیلم گذشت و همین نیز می تواند دلیل مناسبی برای تماشای این فیلم حداقل برای یک بار باشد. همکاری سه جانبه ی این بازیگران مسن در یک فیلم معلوم نیست دوباره تکرار شود یا خیر؟ و شاید این فیلم آخرین حضور مورگان فریمن و مایکل کین در یک فیلم سینمایی باشد؟!

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که نظر می دهید!

اطلاع از
avatar
wpDiscuz