بیاتومگ – بعد از اتفاقات فیلم Transformers: Age of Extinction (تبدیل شوندگان: عصر انقراض)، آپتیموس (پیتر کالن) همچنان در فضا است و در جستجوی سازندگان سایبرترونی خود می باشد. در همین حال، آتوباتها (شامل بامبلبی) در روی زمین به سر می برند و همچنان با متحد مخترع خود یعنی کید یگر (مارک والبرگ) در ارتباط هستند. پس از کمک به گروهی از کودکان که با سازمانی تحت عنوان نیروهای ضربتی ترنسفورمرها (سازمانی که هدف آن شکار و نابودی تبدیل شوندگان و تمام وابسته های آن ها می باشد/TRF) مواجه شده اند، یگر موفق می شود تا دختری به نام ایزابلا (ایزابلا مونر) که در نبرد شیکاگو یتیم شده است را نجات دهد. یگر در همین حین با یک تبدیل شونده باستانی و در حال مرگ آشنا می شود که طلسمی اسرار آمیز را به او می دهد.

به نظر می رسد که این طلسم در ارتباط با گذشته تبدیل شوندگان در روی زمین می باشد، حقیقتی که کید توسط ستاره شناس و مورخ سِر ادموند بورتون (آنتونی هاپکینز) که عضو جامعه ای است که از چنین مسائلی محافظت می کنند، آشنا می شود و در پی آن نیز در ادامه، هدف یکسانی را با استاد دانشگاه آکسفورد، ویویان ومبلی (لورا هادوک) دنبال می کند. زمانی که سایبرترون به زمین نزدیک شد، سازمان TRF را نادیده گرفت تا توافقی با مگاترون (فرانک ولکر) و دیسپتیکانها برای نجات دنیا انجام بدهد و اکنون نیز وظیفه پیدا کردن تکنولوژی ای افسانه ای بر عهده کید و دوستان آتوباتش است تا عامل نجات دوباره سیاره ما بشوند.

فیلم Transformers: The Last Knight (تبدیل شوندگان: آخرین شوالیه) – مارک والبرگ

در حالی که فیلم Transformers: The Last Knight (تبدیل شوندگان: آخرین شوالیه)، پنجمین فیلم از این سری فیلم محبوب و ظاهرا آخرین فیلم به کارگردانی مایکل بی می باشد، اولین فیلمی است که فیلمنامه آن توسط گروه فیلمنامه نویسانی که کمپانی پارامونت پیکچرز در سال ۲۰۱۵ برای آن به خدمت گرفته بود، نوشته شده است. طبق گفته خود این فیلمنامه نویسان و کمپانی، هدف این فیلم معرفی تبدیل شوندگان به عنوان یک ژانر سینمایی تمام عیار بوده است تا راه را برای ساختن دنباله ها و نسخه های فرعی این عنوان باز کند، هدفی که متاسفانه فیلم آخرین شوالیه هرگز به آن دست پیدا نکرده است و علی رغم افسانه ها و تصویر برداری بهتر نسبت به عناوین قبلی، عمدتا تو خالی و ضعیف تر به نظر می رسد.

اگر حتی تبدیل شوندگان هیچ چیزی برای ارائه نداشته باشد، باید آن را دوباره یک اثر کاملا منحصر به فرد از مایکل بی دانست که در صحنه به صحنه آن، داستان سرایی، ویرایش و تصویر برداری قابل قبول بوده است. بِی در این فیلم با جاناتان سیلا، تصویربردار فیلم جان ویک همکاری داشته و این همکاری نیز منجر به پویایی فیلم در سراسر آن شده است، اما مشکل کار این جاست که تغییرات زیادی در جلوه های ویژه فیلم نسبت به تلاش های بِی در سومین فیلم تبدیل شوندگان دیده نمی شود. ممکن است فیلم آخرین شوالیه با کیفیت تر و پر زرق و برق تر به نظر برسد ولی این موضوع امری کاملا سطحی است.

فیلم Transformers: The Last Knight (تبدیل شوندگان: آخرین شوالیه) – ایزابلا مونر

نویسندگان فیلم آخرین شوالیه که در راس آن ها باید به مت هالووی و آرت مارکوم (Iron Man)، کن نولان (Black Hawk Down) و آکیوا گلدسمن (The Divergent Series: Insurgent) اشاره کرد، به خوبی موفق به ارائه داستانی شده اند که بدون مانع به پیشروی جریان فیلم کمک می کند، اما در کار آن ها ضعف هایی نیز وجود دارد، چرا که فیلم به جای آنکه به قهرمانان خود بپردازد، بیشتر وقت خود را به حوادث فیلم های قبلی اختصاص داده است و این موضوع سبب کاهش پرداختن به اکثر شخصیت ها در فیلم فعلی شده است، علاوه بر این موضوع، نقطه نظر سیاسی حاکم بر بخشی از فیلم و پرداختن تقریبا بی مورد به مسئله ناسیونال سوسیالیزم را نیز می توان بخش دیگری از ضعف های فیلم دانست.

همانطور که در فیلم های قبلی تبدیل شوندگان دیده ایم، کاراکتر های انسان این فیلم ها نسبت به ترنسفورمرها در اولویت بعدی قرار دارند، موضعی که در فیلم آخرین شوالیه نیز وجود دارد و به نظر می رسد که همچنان در آینده نیز ادامه داشته باشد. بازیگرانی چون مارک والبرگ در نقش کید یگر، ایزابلا مونر در نقش ایزابلا و لورا هادوک در نقش ویویان ومبلی حضور قابل قبولی در نقش های خود داشته اند، اما فیلمنامه آخرین شوالیه اجازه پیشرفت بیشتری را به آنان نداده است و باید آن ها را جزئی از دنیای رباتی و شلوغ تبدیل شوندگان نامید.

فیلم Transformers: The Last Knight (تبدیل شوندگان: آخرین شوالیه) – آنتونی هاپکینز

مانند اکثر فیلم های قبلی جاش دومل، باز هم در فیلم آخرین شوالیه نقش سرهنگ ویلیام لنوکس را بازی کرده است، اما کسی که حضور آن به عنوان بازیگر مکمل کاملا قابل توجه است، آنتونی هاپکینز در نقش سر ادموند بورتون می باشد. او و محافظش کوگمن (جیم کارتر) تازه وارد های فیلم آخرین شوالیه هستند و تماشای آن ها در کنار آتوباتها، دیسپتیکانها و دینوباتها کاملا جذاب است و باید حضور این برنده اسکار در فیلم را یکی از نقاط قوت آن معرفی کرد.

در پایان باید گفت که مایکل بِی با ساخت چنین فیلمی بار دیگر هنر کارگردانی خود را به خوبی نشان داد، اما به خاطر ضعف های فیلم هرگز نمی توان به فیلم آخرین شوالیه لقب بهترین فیلم در سری فیلم تبدیل شوندگان اختصاص داد. اگر چه فیلم ضعف هایی نیز داشته است، اما نمی توان از دیدن آن صرف نظر کرد، شاید آخرین شوالیه مانند اولین و سومین فیلم تبدیل شوندگان جالب نباشد، اما این مسئله دلیل کافی برای ملال آور بودن این فیلم نیست.

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که نظر می دهید!

اطلاع از
avatar
wpDiscuz