بیاتومگ – فیلم IT (آن چیز) که بر اساس رمان پرفروشی به همین نام نوشته استیون کینگ و منتشر شده در سال ۱۹۸۶ می باشد، برای سال های زیادی تحت نظارت فیلمساز کری فوکوناگا (Beasts of No Nation) در حال توسعه بوده است و در نهایت نیز اندی موشیتی (Mama) کارگردانی فیلم را برعهده گرفت تا پس از سال های بسیار، رمان استیون کینگ به روی پرده سینما راه پیدا کند. تغییر در صندلی کارگردانی بدون شک سبب نگرانی طرفداران در مورد موضوعات منبعی استیون کینگ و در کل، بدنه کار این نویسنده رمان های ترسناک و هیجان انگیز شد و همین نیز سبب شد تا ضبط فیلم اقتباسی از رمان استیون کینگ در بهترین حالت، مبهم و گنگ باشد. با وجود طولانی شدن فرایند پیش تولید و تغییر در کادر اصلی عوامل فیلم، فیلم آن چیز یکی از بهترین فیلم های اقتباسی از آثار ادبی استیون کینگ می باشد. به عنوان مثال، فیلم آن چیز موفق شد تا علاوه بر ترسناک بودن، از نظر احساسی نیز طنین دار باشد و این در حالتی است که این فیلم تنها نیمی از موضوعات کتاب را برداشت کرده است.

در روزی بارانی در ماه سپتامبر در شهر دری در ایالات مین در حدودای سال ۱۹۸۸ میلادی، جورجی دنبرو جوان (جکسون رابرت اسکات) پس از اینکه مشغول بازی کردن با قایقی کاغذی که برادر بزرگترش بیل (جیدن لیبرهر) برای او درست کرده بود به طرز رازآلودی گم می شود. چندین ماه بعد، در ابتدای تابستان سال ۱۹۸۹ و هم زمان با به پایان رسیدن سال تحصیلی، بیل به همراه دوستانش که به نام باشگاه بازنده ها شناخته می شوند، دست به کار می شوند تا در نهایت برای پیدا کردن برادر کوچکتر بیل تلاش کنند و این در حالی است که والدین بیل به این نتیجه رسیده اند که جورجی مرده است.

فیلم IT (آن چیز)
فیلم IT (آن چیز)

با این حال، در طی فرایند جستجو برای جورجی، باشگاه بازنده ها به همراه نیروهای تازه واردشان شامل بورلی بدنام (سوفیا لیلیس)، مایک (چوسن جیکوب) و بچه تازه وارد بن (جرمی ری تیلور)، حقیقت وحشتناکی را در مورد شهر دری کشف می کنند و آن این است که این شهر ظاهرا خانه موجودی به ظاهر جاودانه است که قادر به تغییر شکل است و با استفاده از شکل پنی وایز دلقک رقاص (بیل اسکارسگارد) از کودکان تغذیه می کند. زمانی که بازنده ها متوجه شدند که پنی وایز با تغذیه از ترس آنها قدرت می گیرد، این جوانان غریبه با یکدیگر پیمان بستند تا زمانی که زنده اند با شیطانین درون و بیرون خودشان مبارزه کنند.

از لحاظ داستان و روایت، فیلم آن چیز به جای اینکه یک نمونه از فیلمسازی ترسناک باشد، بیشتر یک نمونه فانتزی مضطرب و وحشت زده است که رده هایی از کارگردانی اندی موشیتی از فیلم Mama (مامان) نیز در میان آن احساس می شود. با این حال، در این رابطه، فیلم آن چیز با وجود اینکه در متن داستان تغییرات قابل توجهی داده و در موردی خاص، دوره زمانی کودکی اعضای باشگاه بازنده ها را از دهه ۱۹۵۰ به دهه ۱۹۸۰ تغییر داده، در جان دادن به موضوعات منبع رمان استیون کینگ وفادار بوده است. موشیتی در مورد انتقال دادن ترس از طریق سکانس های پرتنش یا ساخت صحنه های شبح وار چندان هم سطح با بهترین کارگردان های ژانر ترسناک مدرن همچون جیمز وان و دیوید اف سندبرگ عمل نمی کند. با این حال از آنجا که فیلم آن چیز بیشتر از هر فیلم ترسناک مدرن دیگری تصاویر ترسناک آشکار و زیرداستان های مختلف ارائه می دهد، موفق شده تا با وجود اینکه کمتر ترس آور است، هولناک تر از دیگر فیلم ها باشد.

فیلم IT (آن چیز)
فیلم IT (آن چیز)

فیلمنامه فیلم آن چیز که توسط فوکوناگا، همکار همیشگی اش چیس پالمر و همچنین گری داوبرمن (Annabelle: Creation) قلم زده شده، همانند رمان اصلی استیون کینگ، علاوه بر پرداختن به موضوعات غم و ضربه روحی در دوره کودکی، ایده اینکه باید با شیطان به طور فعالانه ای از طریق همکاری و اعتماد متقابل رو به رو شد تا وی اجازه رشد و نمو نداشته باشد را نیز مورد بررسی قرار می دهد. اقتباس سینمایی اندی موشیتی به لطف بازیگران جوان گیرا و قانع کننده ای که شخصیت های مختلف باشگاه بازنده ها را بازی می کنند، با عناصر ذکر شده در بالا به درستی رفتار می کند. از بیل مصمم (جیدن لیبرهر) تا بورلی مهربان (سوفیا لیلیس)، ریچی باهوش (فین ولفهارد)، بن روشنفکر (جرمی ری تیلور)، مایک شجاع (چوسن جیکوب)، استنلی کاربردی (وایت اولیف) و ادی خیالباف (جک دیلین گریزر)، بازنده ها رشادت و شوخ طبعی را به اقداماتشان وارد می کنند و همانطور که آنها با وحشت خیالی و واقعی زندگی روزمره شان مبارزه می کنند، بیننده به راحتی می تواند آنها را تشویق کند.

در حالی که فیلم آن چیز با عمق کافی، درد و عذاب باشگاه بازنده ها را بررسی می کند تا کاراکترها و تجربیات آنها معقول و متعادل احساس شوند، فیلم موفقیت کمتری در ساخت کاراکترهای بالغ ساکن شهر دری و همچنین قلدر محلی تقریبا دیوانه ای به نام هنری باورز (نیکولاس همیلتون) به عنوان کاراکترهای سه بعدی دارد. از آنجا که فیلم بیشتر بر اثر نامطلوبی اشاره دارد که این موجود بر روی شهر دری و ساکنان طولانی مدت آن (شامل پدر بورلی) داشته است، شخصیت های منفی انسان فیلم در وضعیت ضعیفی قرار دارند. راز و داستان پیش زمینه پشت این موجود به طور کامل در این فیلم آشکار نشده ولی بیل اسکارسگارد با این وجود، توانست با قرار دادن چرخشی غیر انسانی و سردتری نسبت به تیم کری، برند خود را بر روی این کاراکتر و نقش قرار دهد. تیم کری نقش پنی وایز را در مینی سریال The Dancing Clown (دلقک رقاص) در دهه ۹۰ میلادی به تصویر کشیده بود. با اینکه تیم کری موفق شد تا در مینی سریال، هر صحنه را از خودش نماید و خودنمایی کند ولی بیل اسکارسگارد چنین نبود. نسخه او از پنی وایز با باشگاه بازنده ها و کشمکش های شخصی آنها تحت الشعاع قرار گرفته بود.

فیلم IT (آن چیز)
فیلم IT (آن چیز)

نسخه بیل اسکارسگارد از پنی وایز و همچنین محیط فیلم آن چیز ۲۰۱۷، به طور طبیعی در ارائه و طراحی شان در مقایسه با مینی سریال دهه ۹۰ درخشان تر بوده اند. به لطف طراح لباس جینی برایانت (Mad Men) و طراح تولید کلود پاره (The Age of Adaline)، پس زمینه دهه ۸۰ میلادی فیلم آن چیز قانع کننده است و موفق شده تا به شیوه ای بنیانی تری اشاراتی نیز به فرهنگ عمومی جاری در آن سال ها داشته باشد. فیلمبردار چانگ-هون چانگ (Stoker) نیز در همین راستا از رنگ ها و سایه های کاملا تیره استفاده می کند تا صحنه های ترسناک جذابی را برای فیلم بسازد که به نظر بسیار بهتر و بزرگتر در مقایسه با دیگر فیلم های کم بودجه می باشد. گفته شده که فیلم در استفاده از تصویرگری بصری کامپیوتری برای تحقق مشخصات خیالی پنی وایز و همچنین آفرینش هایی که او از خیالات بازنده ها ایجاد می کند، به موفقیتی نسبی رسیده است. همانند فیلم مامان، فیلم آن چیز زمانی که جلوه های ویژه را با حس نافذ و لطیف تری اعمال می کند، موثرتر است.

کاملا مشخص است که فیلم آن چیز در این فیلم تقریبا نیمی از داستان رمان استیون کینگ را اقتباس کرده است و هرچند که فیلم روی هم رفته همانند یک روایت مستقل عمل می کند ولی فیلم به طرز قابل توجهی چندین رشته داستان کوچک و سوالات بی پاسخی را معلق رها می کند تا در فیلم IT: Chapter Two (آن چیز: فصل دوم) به آن پرداخته شود. ایده تقسیم کردن داستان اصلی استیون کینگ به دو بخش داستانی مجزا، تصمیم هوشمندانه ای بوده، چراکه این به اندی موشیتی اجازه می دهد تا بدون آنکه در طی فرایند فیلمسازی، زیرداستان های روایت اصلی را فدا کند، تجربه ای ترسناک و قوی از فیلمی ترسناک را ارائه دهد که وعده قسمت دومی را نیز می دهد که مطمئنا فیلم دوم، این روایت را پرمایه تر خواهد کرد. از آنجا که این فیلم انتظارات حولش را برآورده کرد، کاملا منطقی است که فیلم آن چیز: فصل دوم با کارگردانی اندی موشیتی، نیز همینگونه خواهد بود.

امتیاز: ۷/۱۰

  • فیلم Everybody Knows (همه می‎دانند)

    نقد فیلم Everybody Knows (همه می‎دانند)

    در این فیلم جدید درام و روانشناختی پر از دیالوگ اصغر فرهادی، بازیگران سطح جدیدی از توان خو…
  • نقد فیلم Dunkirk (دانکرک)

    بیاتومگ – با نقد فیلم Dunkirk (دانکرک) همراه باشید. بین ۲۶ می تا ۴ ژوئن سال ۱۹۴۰، سر…
  • نقد فیلم Atomic Blonde (بلوند اتمی)

    بیاتومگ – فیلم Atomic Blonde (بلوند اتمی)، فیلمی هیجان انگیز و شیک و در عین حال ناهم…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *